Misery of His Unlove Wife (Zade and Yuri) novel Chapter 411

212 Wierd Bags | HOTN-1

212: Wierd Feelings (HOT!)-1

212: Wierd Feelings (HOT!)

TAHIMIK kaming kumakain pero parang hindi ko na malunok ang steak kinakain ko. Kasalanan ko naman siguro. I was the one who first kiss Zade dahil gusto kong maalala na niya ako, pero hindi naman ata tumalab.

At ako rin ang nang insist na dapat magkayakap na kaming matulog at sa ilang gabi naging maayos naman. Wholesome at sweet moment lang kaya masaya ako. Kahit hindi naman sinasadya ni Zade nagiging sweet talaga ito.

At sa sandaling ‘to, pakiramdam ko isa na naman ito sa mga palusot ni Zade.

Pero kapag nakikita ko naman ang kilos nito napapaisip rin ako. He was staring at the wine at kita kong lumunok pa ito na tila excited na tikman ang alak.

“Baka hindi ka pa dapat uminum niyan?” Pigil ko kaya nahawakan ko ang kamay ni Zade. Mabilis ko ring nabawi ang kamay ko dala nang init at tila kuryente na bigla na lang nanulay sa balat ko mula dito.

Nakakatawa na parang first date namin. At para lang akong tanga na maramdaman ang ganun, subalit nang mapatitig ako kay Zade kita kong pagkailang sa mata nito. Na napatitig pa sa kamay nitong hinawakan ko.

“Ang wierd diba, ganung hawak lang, may spark na kaagad,” inosenting saad nitong ikinabigla ko. “Pero mas gusto ko ang halik,” anitong walang salitang sumisim nang wine.

At kita kong pagsilay nang amusement sa mga mata ni Zade na napatitig sa hawak na wine glass.

“Ang sarap…” sambit nitong muling sumisim nang alak.

“Zade baka—”

“Okay lang,” tangi nito. “tinanong ko si Dok kanina, pwede naman daw ang wine basta huwag madami at isa pa tapos na ang meds ko. And this does taste good, parang lips mo..” walang prenong Lintaya nitong

Γ ikinainit nang mukha ko.

“Umayos ka nga, Zade,” saway ko nang makabawi saka ako nag-iwas nang tingin. Pero kita ko ang pilyong

ngiting naglaro sa labi nito.

“Totoo lang ang sinabi ko, kaya weird eh, and I had this weird dreams few nights ago,” seryosong saad

nitong saka tumayo at naglakad palapit sa puwesto ko.

“Zade Larzon, wala ka na atang amnesia, inaasar mo pa ako,” pagalit na saway ko dito.

“Hindi ko masabi pero naniniwala na akong may amnesia ako, at hindi na ako isang seventeen years old na binata. My body says so anyway,” anitong inilapag sa mesa ang hawak na wine glass saka hinawakan ang kamay ko.

< 212 Wierderings (HOTO) 1

“Hindi mo pa rin maalala?” nasabi ko.

“I’m having this vague memory mula nang halikan mo ako, hindi ko pa rin maintindihan. Pero hindi na

sumasakit ang ulo ko. In fact I’m curious na kung anong pakiramdam nang panaginip kong ‘yon,” seryoso pa rin nitong saad.

Wala tuloy akong masabi kundi ang titigan na lang ito. Oo wierd nga dahil pansin ko ang pagbabago sa ekspresyon ni Zade. Pero kung talagang hindi pa rin nito maalala ang lahat bakit ko ba ipinipilit. Sabi naman nang doktor hindi malabong bumalik ang mga alaala ni Zade.

“Gusto kong maalala ulit ang lahat, masayang maging bata, pero ang hirap kong isip bata ako diba. At

tama ka hindi effective ang mga turo ni Javier. Dahil mas effective ang turo mo,” anitong hinawakan ang

kamay ko. “lyong mga labi mo, gusto ko ulit tikman,” walang alinlangang saad nito.

“Pero babalik pa tayo nang St. Joseph at—”

“Pwede naman mamaya o kaya bukas paglabas natin dito.”

“Pero dapat unahin natin ang health mo Zade, mas mahalaga ‘yon ngayon,” giit ko pero napalunok naman ako nang kusa nitong ilapit ang mukha nito sa mukha ko. Habang magkahinang ang mga titig namin na tila

magnet na ayaw maghiwalay.

VERIFYCAPTCHA_LABELVerify