Misery of His Unlove Wife (Zade and Yuri) novel Chapter 399

206. Can’t Lose You-1

206: Can’t Lose You

Bodrum American Hospital

PANAY ANG TINGIN ko sa malaking retos na nakasabit sa itaas nang pinto nang operating room. Ang sa labing anim na oras o higit pa ang operasyon ni Zade. At halos labing walong oras na ang lumilipas. Wala pa ring lumalabas sa operating room.

Kapwa kami tahimik na nag-aantay. Habang panay ang usal nang mga dasal. Hindi ko na mabilang kung ilang ulit akong tumawag sa langit sa tuwing kakabog nang malakas ang dibdib ko.

I was starting to bit my lip nang biglang lumabas ang nagmamadaling nurse. Hindi na kami nito pinansin, basta mabilis lang ang kilos nito kaya napatayo ako.

Mas lumakas rin ang kabog nang puso ko. Pagbalik nito dalawang doktor ang kasama nito at isa pang

lalaking nurse na may tulak na kung anong machine.

“What’s going on…” usal ko pero walang pumansin sa akin. Napalingon ako kila Mama Azra na napatayo na rin pala. Si Mama Charlene naman ay naglakad palapit sa akin.

“Ano pong nangyayari?” Dama kong panginginig ng boses ko. “Hindi naman—”

“Shhh… Yuri, Zade will be fine, he will be okay. Huwag kang mag-alala. Tutupad siya sa pangako niya. Maniwala ka anak.” Pag-aassure nitong niyakap pa ako/Subalit sa kung anong dahilan malakas ang pintig nang puso ko na nagdudulot nang panghihiha sa katawan ko.

Ilang oras pa ang lumipas. Pakiramdam ko nangininig na ang tuhod ko. Ipinagdala kami ni Dad Gaston nang makakain pero hindi ko magawang kumain sa sandaling ‘yon.

“Anak, hindi ka pa kumakain mula kaninang ipasok si Zade sa OR,” ani Mama Azra na nasa tabi ko na.

“Ayos lang ho ako, kakain ako kapag alam kong okay na si Ządę mama, pero bakit ang tagal nila?” Nanlalabo ang mata kong binalingan ito.

Γ

“Nangyari din ‘yan noon anak, matagal talaga ang brain surgery. Kailangan maingat sila eh,” ani Papa Zen. “Tama ‘yon. At ang kailangan ni Zade ngayon ay maging malakas tayong lahat lalo ka na anak.” Dagdag ni Dad. Nagawa kong tumango pero naroon pa rin ang kaba.

kahit itong soup lang.” aluk ni Mama na inabot sa akin ang soup cap na nilagyan

mainit,” pigil ni mama nang bigla ko na lang higupin ‘yon. Noon ko

ako.

ng mga mata ko. Hanggang sa tuluyang manlabo ang mga mata ko dala ko nagawang pigilan

pahid nang luha ko.

Pagkahabag naman ang makikita nang mga nararoon kay Yuri na nakatingin sila Charlene

Kapwa kami napalingon nang sa wakas lumabas si Dok Henry at si Dr. Smith. Bakas ang pagod sa mga mukha nito. Kaya napatayo kami para lapitan ang mga ito.

*Zade had a hard time, we almost him. But his stable now.” Paliwanag ni Bok Henry na binalingan ako. Para akong umahon sa isang malalim na hukay pagkarinig ko nang salitang ‘stable now”. “Crying won’t h him get better hmm,” anitong matamis na ngumiti kaya napatango na lang ako.

“He need time to recover, he’ll be in ICU for a day or so. The result will be determine when his conscious

But for the tumor, we were able to remove it successfully”

“Thank you doctor,” relieve na usal ni Mama Azra na napayakap ka kay Papa Zen.

Masayang balita para sa amin ang bigay nang doktor. Kaya pakiramdam ko nawala ang bigat na

nakapatong sa balikat ko.

Pagkalipas nang dalawang oras ay nagawa ko nang makita si Zade pero hindi pa kami pinayagang lapitan ang asawa ko. Kaya nakontento na lang ako sa pagtanaw dito mula sa salaming bintana sa ICU. Maraming nakakabit na aparatus sa katawan ni Zade. May benda rin ang ulo nito.

VERIFYCAPTCHA_LABELVerify