delete
“Ang selfish mo rin ano? At ang lakas nang loob mong sabihan akong maging honest. Pero ikaw mismo hindi mo kayang maging honest sa kapatid ko.” Supla nitong ikinayuko ko nang bahagya
“Huwag na nga kayong magtalo d’yan,” saway ni Javier na humingi nang paumanhin sa doctor.
“Have a seat everyone,” aluk ni Dr. Dytona kaya nag kanya-kanyang puwesto sina Javier at Clarence. “So far wala pa namang pagbabago sa cyst mo. In fact lumiit siya nang bahagya. Pero masyadong mabagal iyon para sa mga medications mo. Kasi kung kusang mag-shrink o mawala ang cyst, maganda ‘yon para sa’yo. Your sight will be back to normal.”
“Pero bakit ganun dok? I used to see my wife face, kaso bigla lumabo saglit ang mata ko sa karrya kaya natakot talaga ako? Was it normal?” panic na tanong ko dito.
“Alam mo Mr. Dela Merced, ang sakit na propognosia ay walang pinipiling mukha. Hindi ko alam kung tama ang sasabihin ko. Dahil wala akong proper bases para sa ganitong kaso. Walang exception ang ganitong sakit. Kaya kung nakikita mo pa rin ang mukha nang asawa mo, it’s maybe because that’s what your emotions wants.
“Sabihin na nating tanging ang mukha nang asawa mo ang naiwang memory sa utak mo kaya ganun. But in reality, you can’t see her face either.”
“Pero nakikita ko ang mukha nang asawa ko, dok. I can tell na siya ang kaharap ko dahil nakikita ko siya, I can see her expressions, the way she laugh, kahit kapag naiinis siya. Paano ko ipapaliwanag ang ganun?”
“As I’ve said. Wala rin talaga akong tamang paliwanang, pero sa tingin ko iyong emotion mo ang dahilan
kaya ganun.”
“Teka, wala bang ibang chance para– I mean an operation. Mahusay na ang teknolohiya natin ngayon, lahat posible na diba?” ani Clarence na tila interesado. Kaya hindi ko masabi kong concern ba ito o sadyang tsismoso lang si Clarence.
“Hindi, ayaw ko, dahil puwede pa akong mabuhay nang mas matagal kong hindi ako magpapa-opera.”
r “Tama ‘yon, and besides hindi guarantee ang operation para hindi na bumalik ang cyst. And worst baka mas lumala pa kung ipipilit natin. But yes may chance pa rin sa operation. But it’s a 50/50 chance,” sang-ayon nang doctor.
“Kung gaanun may posibilidad na baka pati ang asawa ko, hindi ko na rin makilala?” mabigat ang tinig na tanong ko saka ako napatitig sa image na nasa malaking screen.
“Posible.” Tipid na sagot ng Doktor na ikinabagsak nang balikat ko. “As long as we keep the cyst in control, you’ll be able to live your life for let’s say 20-40 years, depende sa progress ng cyst, if your lucky, puweding mawala ang cyst.”
“Or it my get worst,” mahinang dagdag ko.
delete
120 Angle
Pambihiral Bakit isinisingit mo pa yan,” saway Javier sa akin.
Wala kang dapat ipag-alala Mr. Dela Merced. Hindi benign äng cyst kaya rest assured hindi ‘yan kakalat o lalaki nang mabilis, baste regular ang check up para sa tamang gamot. Lalo na kung may pagbabago kang nararamdaman, be aware sa mga advance warning ng katawan mo.” Paalala pa nito.
“Gosh, muntik na akong hindi huminga, dok.” relieve na saad ni Clarence. “But still dapat mo pa ring ipaalam kay Yuri ang kondisyon mo,” giit ni Clarence sa ajub. Mas mahihirapan ka kung kayong dalawa lang ang may alam. Negosyante ka at puwede ‘yang gamitin ng mga kalaban mo para agawan ka nang position sa kompanya mo,” ani Clarence sa concern na tinig.
Tahimik kaming lumabas sa opisina ni Dr. Dytona. Alam ko namang good news pa rin ang resulta nang ct-scan ko. Pero hindi ko pa rin maiwasang mag-alala sa sitwasyon.
“Teka, hereditary ba ang face blindness… si Zayu ba?”
“Hindi ko alam, at sana hindi naman. Nasa sixteen ako nang malaman namin na may ganito akong sakit. Hindi rin alam ni Mommy na may ganitong kondisyon ang biological dad ko. Until he died, namatay siya dahil mas pinili niyang magpa-opera sa ikalawang pagkakataon kahit malignant ang tumor niya. Kaya mas mabilis na dumami ang tumor. Natupad naman daw ang gusto ni Dad. Ang makita ang mukha ko kapag pinanganak ako, pero namatay rin kaaaad si Dad.”
“Ah kaya pala. Ano naman kung hindi mo kayang makita nang mukha nang isang tao? Bakit ang mga bulag nabubuhay ng walang nakikita kundi ang kadiliman. Eh ikaw, mukha lang nang tao ang hindi mo makikita ng maayos, pero makikita mo pa rin ang mundo. Kaya bakit ka matatakot?” lintay ani Clarence na tila sampal na malakas sa mukha ko.
“Bakit ang harsh mo sa in-laws mo,” asar na usig ni Javier dito.
“Concern lang naman ako.”
“Marami nang hirap na pinagdaanan ang asawa ko, Clarence. Ang gusto ko lang sana maging masaya siya
at hindi na mag-aalala sa kung ano pa mang bagay. Pero nangyari pa ‘to. Kaya–”
“Kaya magiging selfish ka na lang?” sansala nito. “Mas mahihirapan at masasaktan siya kung wala siyang
r alam na ang taong mahal niya, naghihirap para lang maging masaya siya. At higit kanino man. Alam kong alam mong hindi ganung tao si Yuri, kaya ‘yang kang makasarili Zade.
“Baka nga matuwa pa ‘yon?” dagdag pa nito kaya napalingon ako dito.
“Ano, sinasabi mo bang walang puso ang asawa ko?” usig ko dito.
“Ang sinasabi ko, dahil wala kang ibang makikita kundi si Yuri, hindi na siya mag-aalala na makakita ka nang ibang babae,” anitong nakakalukong tumawa, pero kaagad ring tumikhim at nagsalita. “Biro lang, pero seryoso. Sabihin mo na kay Yuri para hindi na siya masaktan. Dapat maging mabuting halimbawa ka sa in-laws mong mas bata sa’yo,” ani Clarence na umalis na rin.
“Hindi ko alam na magka-ugali kayo ni Clarence paminsan-minsan,” komento ko kay Javier.
ctri
188 Any
“Di hamak na mas gwapo naman ako sa kanya? depensa nito.
Tsss.. wala akong komento, d’yan parehas lang ang nakikita ko kaya hindi ko masasabi.”
“Wala ka bang suporta sa assistant at pamilya mo?” maktol na tanong ni Javier.
“Sympre mayroon, kaya gusto kong mag-asawa ka na?”
“Kapag nagkagirlfriend o nagkaasawa ako, sino nang magiging alalay mo? Saka ang hirap humanap nang babaing kayang maintindihan ang tulad ko.”
“Bakit si Emma, sumuko na rin sa’yo?”
“Ang kulit mo naman, magkaibigan nga lang kami. Sa tingin ko hindi kami magwowork bilang couple, baka maging matandang binata na lang ako, hay buhay.”
“Thirty ka palang naman, kapag gumaling na ako, mag-hire ka na ang bagong mate-train mo, para mabawasan ang work load mo. Gusto kong makita ka ring nakikipagdate. At kalimutan mo na si Moira.”
VERIFYCAPTCHA_LABEL
Comments
The readers' comments on the novel: Misery of His Unlove Wife (Zade and Yuri)