Misery of His Unlove Wife (Zade and Yuri) novel Chapter 193

105: Tagumpay–1

105: Tagumpay

Claim

“ANG GALING MO BATA…” masayang nagsintikan ang baso nila Wendel at Romulo. Naroon ang mga ito sa bahay ni Romulo para magcelebrate ng kanilang tagumpay sa ikalawang hakbang nila.

“Masyado kasi kayong nagpapanic kaagad, Sir.”

“Kaya pala confident ka, pero wala akong alam na hindi nga anak ni Zen si Zade Larzon,” pag–amin nito. “Kaya lang baka delikado ang reporter, kawawa naman,” anito pero halata namang wala naman sa oob ang awa nito.

“Kahit kasuhan siya ni Zade, walang alam ang reporter kong sino ang nagpadala ng tip. Hindi ko na kasalanan kung masyadong gahaman sa pera ang isang ‘yon,” mababakas ang kompiyansa sa mukha ni Wendel na ikinatawa ni Romulo.

“Kakaiba ka nga Wendel. Alam mo kung tutuosin malaki na ang tiwala sa’yo ni Zade, dahil binigyan ka niya nang posisyon na may kinalaman sa pera.” napatitig ito sa relos ni Wendel saka ngumisi. “kasama ba ang mamahaling relo sa kick back mo,” anitong tumawa nang malakas. Pero ngumisi lang si Wendel at tumunga nang alak.

Sa isip nito naglalaro ang maitim na plano para sa matandang walang kamalay malay na hindi nito mapapakinabangan ang posisyong hinahangad nito.

“Bago ka maging masaya dapat, pag–igihan mo ang pagkukumbinsi sa board na mapatalsik si Zade. Kundi masasayang lang ang lahat ng ‘to.”

“Ano ka ba, sa kanya bumagsak ang perang nawala, sinong tanga magtitiwala sa tulad niya. Kaunting porsyento lang ang kinita namin, at kahit ilabas pa niya ang hawak niyang papel tungkol sa mga kickback. Wala nang halaga ‘yon. Sira na siya. Kaya oras na lana ang hinihintay natin para mawala siya sa kompanya. Pero kong magmamakaawa siya puwede ko siyang ibalik sa rank and file… hahahaha..” kumpiyansang tawa ni Romulo.

“Pero maiba ako Wendel lyong taong gumawa nang mga fund transfer, puwede ko bang makilala?”

“Ah

tumawa si Wendel at tipid na umiling ‘pasensya na pero ayaw niyang magpakilala sa kahit na sino. At isa pa para na rin sa siguridad. Ang mahalaga lang naman, malaki ang posibilidad na mapasayo ang position, hindi ba?”

“Siya nga,” ani Mr. Romulo na sumeryoso na. “Pero ayaw kong may itinatago ka sa akin, bata, mahirap na, kung nagawa mong traydorin ang pinsan mo, imposibling hindi mo magagawa

105 Tagumpay 1

sa akin pagdating nang oras.”

Claim

“Ha, yan ang gusto ko sa’yo Sir, wala kang tiwala sa mga tao. Pero pareho lang tayo. Wala rin naman akong tiwala sa’yo. Ang gusto ko lang naman ang pera at shares na makukuha ko. Hindi ako interesado sa pagpapatakbo nang Delamer’s Group. Dapat naisip mo na ‘yan,

diba?”

“Hahaha… oo nga naman, pasensya na. Mahirap kasing magtiwala sa panahon ngayon. Pero akong bahala sa shares at pera na gusto mo kapag nasa posistion na ako. Inum pa tayo,” aluk nitong nagsalin na nang alak sa baso ni Wendel. “Para sa mabuting samahan, cheers..” Masayang itinaas pa nito ang baso. Sa utak ni Euligio Romulo. Hindi na magtatagal sa kanya na ang Delamer’s Group, lalo hindi na rin naman maaaring hawakan ni Zen ang kompanya dahil sa problema nang anak anakan pala nito.

“Akala ko nakakalamang sa akin si Zen, hindi rin pala, hahahaha.”

Matapos mag–inum ay nagpaalam na si Wendel sa matanda. Naiiling pa ito bago tuluyang sumakay sa kotse nito.

Nagdrive naman si Wendel patungo sa bahay nang isang kaibigan. Ang taong kakampi niya.

“Ang tagal ba nang celebration?” Mula sa madilim na parti nang verandah ay maaninag ang lalaking kampanting naka–upo sa metal na upuan at seryosong nakatingin sa bagong dating na binata.

“Alam mo naman ang matandang ‘yon Kuya, akala mo masyadong magaling, nakaasa lang naman siya sa tulong natin. Gusto ka pa ngang makilala.”

VERIFYCAPTCHA_LABELVerify