Misery of His Unlove Wife (Zade and Yuri) novel Chapter 130

72: Unexpected–2

Nang marinig ko ang tinig ng batang nasa bahay ni Clarence ng gabing tinawagan ko si Senador Gaston. Halos huminto ang puso ko. At paulit ulit kong naririnig sa utak ko ang matinis na tinig na yon. And each time hindi ko maiwasang makadama ng labis na kasabikan.

Alam kong dapat matakot ako dahil paano kung anak nga ni Martin at Yuri ang bata. Pero iba ang pakiramdam ko. Lalo na nang hamunin ako ni Senador Gaston.

Kaya ngayon nandito kami nakapark sa di kalayuan ng mini park ng subdibisyon, para makita ko ang bata ng personal. Kotse ni Javier ang gamit namin para hindi makilala ni Yuri ang sasakyan ko, kung sakaling kasama nga nito ang bata.

“Gusto ko lang makasiguro Javier.” Nasabi ko dito na ikinatango naman nito. We patiently waited.

Ilang sandali pa ay nakita ko nang naglalakad si Senador Gaston karga ang isang bata. May babaing naka–uniforme ang nakasunod sa mga ito. Pero wala si Yuri.

Kaya hindi na ako nagdalawang isip na tawagan si Senador Gaston na ibinaba ang bata bago sinagot ang tawag ko.

“Sir?” Magalang na bungad ko dito.

“Ano na naman ang kailangan mo?” tanong nito pero hindi naman mukhang galit. Kita kong nakangiti pa nga ito habang nakamasid sa batang naglalaro na.

“Sabi n’yo alamin ko ang totoo, diba?” kabado ang dibdib ko habang nakikita kong tumatakbo ang maliit na batang naglalaro sa bermuda grass.

“Lo Dad, graspher…. catchhh” dinig ko ang matinis na sigaw ng bata na nagpalabas sa akin sa kotse. Mabilis ang kabog ng pulso ko. Para sa siyam na buwang gulang na bata sa tingin ko hindi angkop sa edad na ‘yon ng batang naglalaro sa damuhan.

Dinig ko ang pagtawa ni Senador Gaston. “Alam mo ba kung paano ko nakilala si Yuri sa unang pagkakataon ha, Zade?” seryosong tanong nito.

“Ho?”

“Kahit ano man ang mangyari, mararamdaman mo ang lukso ng dugo kapag nakita mo ang sarili mong anak. Kahit ano pang kasinungalingan ang sabihin ng iba. Nakikilala at makikilala mo ang anak mo,” saad nitong tinapos na ang tawag

Habang ako tila wala sa sariling naglalakad palapit sa kinaroroonan ng mga ito.

72 Unexpected–2

Claim

“Sir sandali lang,” habol sa akin ni Javier. “Akala ko ba tatanawin mo lang, baka makita ka

nila—”

“Wala si Yuri kaya puwede akong lumapit,” sagot kong mas bumilis pa ang hakbang ko. Mukhang kaagad naman akong napansin ni Senador Gaston kaya tinawag nito ang babaing naka–uniforme at may kung anong sinabi dito. Dahilan upang mabilis namang umalis ang babae.

“Catchhhh,” tili ng batang habol ang tumatalong tipaklong sa damuhan. “Lo Dad… catchhh grashper..” turo pa nito panay ang takbo hanggang makarating sa tapat ko. I bend para pantayan ang batang nakatingala ngayon sa akin.

Habang ang mabilis na pintig nang puso ko ay tila nagpapasikip ng lalamunan ko.

“Hi…” matamis ang ngiting saad nito na nakatitig na rin sa akin. Her eyes were sparkling like diamond habang kumakaway pa ito.

“What’s your name baby?” tanong ko dito sabay lunok.

“I’m Sayu,” inosenting sagot nitong ngumiti pa. Nagulat pa ako nang umangat ang maliit nitong kamay at hinawakan ang mukha ko. I haven’t shave yet kaya tumutubo ang munting balbas sa mukha ko.

And the moment her small and soft hands touch my face. I did lose all my strength at napaupo na lang ako sa damuhan. Habang ang dibdib ko malapit na atang sumabog sa labis na kasiyahan.

“Ilang taon ka na baby Sayu?” tanong ko kahit alam kong sa edad nito imposibling kaya nitong sumagot ng tama.

“Five!” sagot nga nito sabay pakita ng kamay nitong tatlo naman ang bilang na naroon.

“Sobra sa edad para maging anak mo, Sir.” Dinig ko ang pagbibiro ni Javier.

“Daddy catchhh graspher….” nakangusong ungot nito sa akin sabay turo nang maliit na tipaklong.

“Okay, but can daddy hug you first…”

VERIFYCAPTCHA_LABELVerify