Misery of His Unlove Wife (Zade and Yuri) novel Chapter 129

72: Unexpected–1

72: Unexpected

NAGITLA AKO nang maramdaman ko ang paris ng matang nakatitig sa akin. At ganun lang ang gulat ko pagmulat ko nakatunghay sa akin si Zade. Na nakangiti pa. Sukat doon ay napabalikwas ako nang bangon kaya napatuwid naman ito nang upo.

Para lang mapagtantong naroon nga pala ako sa sofa. Paano naman ilang oras na akong nag–aantay wala pa rin itong ibinibigay na trabaho kaya ang magazine ang pinagkaabalahan ko. Ayaw naman kasi nitong pumayag na lumabas ako.

“Anong oras na ba?”

“Pass four na, ang sarap ng tulog mo. Kaya hindi na kita ginising. Kung okay ka na, uwi na tayo para makapag early dinner. Hindi na tayo nakapaglunch kanina.”

“Sa kinain ko kanina kahit hanggang bukas na ko kakain.” nasabi ko saka ko tumayo na upang lumayo ako kay Zade. “Bukas kapag wala pa akong gagawin. Babalik na lang ako sa dating trabaho ko,” banta ko dito pero di ko napigilang mapahikab.

Nagtaka rin akong nakatulog ako nang ganun kahaba sa opisina pa ni Zade. Madalas mababaw ang tulog ko kahit noon pa man.

“Umuwi na tayo, maagang umalis si Javier ngayon. May date raw sila nang kaibigan mo.” anitong may inayos na papel sa table nito. Saka inilagay sa envelop

“Dadalhin ba ‘yan?” usisa ko nang makita kong bitbit nito ang envelop.

“Oo. May pinag–aaralan kasi akong issue sa fund ng Delamer’s foundation,” paliwanag nito.

“Ako nang magdadala,” presenta ko pa. Concern lang naman ako sa injury nito. Baka lalong lumala.

“Magaan lang ‘to hindi mahirap buhatin.” tangi nito na nauna nang lumabas.

“Gusto ko sana munang umuwi sa bahay, wala ka namang ipapagawa na ata eh.” maya maya sabi ko dito ng nasa lift na kami. Kung inuwi ko na lang sa bahay ang pagtulog ko kanina, nakasama ko pa sana ang anak ko.

“Uuwi ka rin naman sa weekend. Saka magpapatulong ako sa’yo dito sa mga papeles.”

“Puwede akong umuwi sa weekend?” takang tanong ko dito. He clearly told me na dapat nasa bahay niya ako kapag weekend. nang nasa hospital pa kami.

<72 Unexpected–1

Claim

“Oo naman. Basta tatawagan mo ako ng 5x a day saka, bawal mong kasama si Martin.” May diing dagdag pa nito.

“At talagang naisingit mo pa si Martin. Mabait si Martin at kaibigan ko siya. At—”

“Gusto ka niya,” sabat nito. I don’t like that.” walang prenong saad ni Zade.

“Zade, huwag ka ngang—”

“Ayaw kong may kaagaw sa atensyon mo kaya dapat walang Martin o kahit na sino pang lalaki ang puweding umaligid sa’yo.” seryosong sansala nito. “Kapag nalaman kong kasama mo si Martin kapag weekend hindi na kita papayagang umuwi.”

Hindi ko mapigilang matawa sa sinabi nito. “Zade hindi ko alam na possessive ka pala. Pero wala akong dahilan para sun—” napasinghap ako nang walang babalang kabigin ni Zade ang batok ko at ikinagulat ko bigla na lang ako nitong siniil ng halik na nagpahinto saglit sa puso ko.

“You–” dama kong nag–init ang mukha ko dahil doon. It was quick and unexpected kaya para akong saglit na hindi nakapag–isip. “Walang hiya ka!” nag–iinit ang mukhang saad ko.

“Thank you, binibigyan lang kita ng dahilan para pagbawalan ka. Mas masarap pa rin pala ang halik kapag gising ang hinahalikan mo.”

“Ano?”

“Let’s go. We have work to do at home.” Nakangising saad nito at nauna nang maglakad palabas ng lift habang makangiti.

“Did he just…. ahhhggr. Ano bang problema niya!”

I WAS BEING impulsive, I knew. Pero hindi ko lang napigilan ang sarili ko. Sa sarap ng tulog ni Yuri kanina, hindi na nga nito naramdaman hinalikan ko ito. Kabaliwan ‘yon pero ilang

pagkakataon ko nang gustong gawin ‘yon. Pero natatakot lang akong magkamali.

VERIFYCAPTCHA_LABELVerify