Misery of His Unlove Wife (Zade and Yuri) novel Chapter 122

68: Back Home–1

68: Back Home

IKA–APAT na araw namin sa hospital ngayon. Sa wakas pinayagan nang lumabas si Zade nang doctor. Pero ibig sabihin rin nu’n kailangan kong bumalik sa bahay nito.

Nangako ako noong hindi na ako babalik sa bahay ni Zade pero wala naman akong choice ngayon dahil kasalanan ko kaya siya nasaktan.

Papasok ako sa pinto nang private room ni Zade nang magsalita ito. Nakatalikod ito sa direkyon ko. Habang may kausap ito sa phone. “Siguruhin mong malalaman mo ang totoo, Javier,” may diing mando nito bago ito muling nagsalita. “Si Atasha nakalabas na ba?” he paused. Ako naman ay nakinig na lang saka napayuko. Plastering a fake smile on my face.

Bakit ba kasi nasasaktan pa ako? Ano bang paki–alam ko? Lihim na nakuyom ko ang kamao ko.

“Okay, sige balitaan mo ako kaagad. Ipaunawa mo sa kanilang hindi na nila puweding lapitan si baby Zen. They accepted the money kaya wala na silang karapatan sa bata. ” lyon lang at tinapos na nito ang tawag. Ikinabigla ko ang huling tinuran ni Zade. Binayaran ba nito ang bata sa mga Montefalco? Bakit?

Nagulat pa ito nang pagharap ni Zade nakita ako. “Kanina ka pa ba d’yan?” May bahid nang sarkasmo ang tinig nito na ipinagtaka ko. But I choose to ignore him.

“Ngayon lang,” sagot ko saka ako lumapit sa maliit na paper bag na naiwan. Ipinakuha ko na kanina sa driver ni Zade ang gamit nito. “Kung ready ka na, nag–aantay na puwede na tayong umalis.”

“Okay,” anitong bumuntong hininga. “Yuri,” tawag nito kaya muli akong napalingon dito. “Wala ka bang—” umiling ito. “Wala, I’ll find it out myself, tara na.” nagtangis ang bagang na saad nito saka nauna nang lumabas.

Nawiwirduhan ako sa kilos ni Zade. Parang bumalik na ulit ito sa dating ugali nito noon. Pero ang higit na nagpapa–isip sa akin. Bakit kailangan niyang bayaran si Baby Zen sa sarili nitong ina?

Mahabang katahimikan ang namayani sa pagitan namin sa kotse. At sa paghinto nang sasakyan sa tapat nang mataas na bakod na bakal na gate. Mabilis na rumagasa ang mga alaala sa diwa ko.

Wala akong natatandaang masayang alaala sa bahay na iyon. Pero hindi naman kasing hirap ng dating bahay kasama nang kinilala kong pamilya.

6 Back Home 1

Claim

Bumilis ang pintig nang puso ko nang tuluyang makapasok na ang sasakyan sa gate. Hindi ko maiwasang pagmasdan ang paligid. Wala pa rin namang pinagbago. Maganda pa rin ang

mansion ni Zade.

“But I never belonged here.” piping usal ko bago ako kusang bumaba nang sasakyan.

“Ma’am Yuri,” napangiti ako sa tawag na ‘yon ni Aling Susan. Subalit umagaw sa atensyon ko ang ginang na katabi nito. Saglit akong napatitig dito. Pilit kinikilala ang pamilyar na ngiti nang babae.

“Manang Elisa…” mahinang sambit ko.

“Yeah, she’s Manang Elisa,” anang seryosong tinig ni Zade na nasa tabi ko na. Napitangala pa ako dito. Kaya kita ko ang seryosong ekspresyon sa mata nito.

“Teka, paano mo nakilala si—”

“Importante pa ba ‘yon,” baliwalang sagot nito saka ako nilampasan ni Zade. Ako naman ay nilapitan ng dalawang ginang na naroon sa may main door. Naiiyak pa si Aling Susan na pinasadahan ako ng tingin.

“Ang ganda mo pa rin Ma’am Yuri,” maluha–luha pang sambit nito sabay yakap sa akin. Masaya naman akong gumanti ng yakap kay Aling Susan bago ko binalingan si Manang

Elisa.

VERIFYCAPTCHA_LABELVerify