Misery of His Unlove Wife (Zade and Yuri) novel Chapter 62

33 What Am I to you?-2

33: What Am I to you?-2

+25 Points

Pero tumawa ito nang nakakaluko. “Ang weird mo talaga sir, dati ang tawag mo sa Misis mo, ang babaing ‘yon. Ngayon puro ‘asawa ko! Totoo talaga ang kasabihan kung kailan nawala saka mo malalaman ang halaga.”

“Javier! Gusto mong ikaw ang iwala ko sa sarili mo ha! Nasaan na nga si Yuri Ann?”

“Relax lang, sir. Lead pa lang ito. Pinapatrace ko na ang plate number ng kotse para masundan natin gamit ang mga CCTV, mga tatlong araw lang.

“Hindi ba puweding mas mabilis pa.”

“Susubukan namin.”

Pagkasabi noon ni Javier ay para akong nakahinga nang maluwag. “Lagot sa akin ang babaing ‘yon kapag nakita ko. Binabaliw niya ako,” sambit ko na ikinailin

ni Javier. “Sige pupuntahan ko na rin sina Mrs. Montefalco. Kailangan ko rin silang maka–usap.” Paalam ko kay Javier saka ko ito iniwan.

Sumigla ang pakiramdam ko dahil sa balita ni Javier at gusto ko ring ipaalam ‘yon sa mga magulang ni Yuri. Deserve rin naman nilang malalaman kung nasaan ang anak nila, lalo’t posible pang lumabas na hindi nila anak si Atasha.

Hindi naman nagtagal ay nakarating ako sa tapat ng bahay ng mga ito. Pinapasok naman ako nang security. Patungo sana ako sa main entrance ng maagaw ang atensyon ko sa maids na may kung

anong inilalabas mula pintong naroon sa may likod ng bahay…

And out of curiosity ay napalapit ako dito dahil mukhang nahihirapan ito.”

“Tulungan ko na ho ka-”

“Ay palaka!” bulalas nito. “Naku Sir, kayo pala.” Napahawak pa ito sa dibdib nito.

“Anong mga ‘yan?”

“Ah pinapalinis ho si Ma’m Natasha itong basement, dapat daw matapos ko ngayon, pero ang dami namang kalat saka ang dilim.” sumbong nitong naiiling. “Nakakatakot at baka kung may

ahas.”

Mula sa naka–awang na pinto nagawa kung sulyapan ang loob ng basement. Then I remember Yuri was staying at the basement dahil nga daw nagpipinta ito at ayaw ng istorbo.

“Pasok na kayo Sir sa loob, maalikabok–”

“Can I see it?” Paki–usap ko.

00

15

|||

O

33 What Am I to you?-2

“Ah eh…baka po pagalitan ako eh.”

+25 Points

“Akong bahala,” giit ko saka ko hinila ang pagkakabukas ng bakal na pinto. Nag–ingay pa ang kadenang naroon nakasabit sa handle. I switch on the light, at umilaw ang isang maliit na bombilya. Sapat lang ang liwanag para makita ang paligid. Kaya lumapit ako sa kurtinang naroon. Makapal na maroon iyon kaya lalong nagpapadilim sa silid.

At nang mahawi ko ang kurtina may kahoy na harang ang frosted glass na bintana. Nakapako yon, kaya hindi ko maalis para buksan. Pero sapat na para magliwanag ang silid.

Subalit natigilan ako nang tuluyan kong makita ang loob basement. isang maliit na kama na gawa sa lumang kahoy ang nasa isang sulok, may study table na sira sira at lumang monoblock chair. Pero ang umagaw sa mata ko ay ang photo frame na naroon sa ibabaw ng study

ko pinunit lang ata mula sa orihinal na larawan.

maliit na

table. Isang lumang larawan na sa tipa stud

“Kay Yuri ba ang silid na ‘to manang?”

“Yuri?” takang tanong ng katulong. “Hindi ko alam sir, noong isang buwan lang ako pumasok dito. Pero sabi po nila aalisin na daw ito kasi hindi na babalik iyong nakatira dito. Lumayas na daw kasi.” hininaan pa nito ang boses. “Bawal po kasi na sabihin.”

“Ano?” di ko mapigilang sambit. Habang umaalsa ang galit sa dibdib ko sa nalaman. Kung ito nga ang silid ni Yuri, imposibling matawag na silid ang lugar na tulad nang kinatatayuan ko ngayon. Tambak ng lumang gamit at dalawang malaking kabinit na may kandado pa na parang ayaw pakuksan. Sa isang sulok malapit sa napakaliit na kama ay ang lumang cabinet na nakabukas.

Napalapit ako doon, para makita ko ang mga dating damit na nakita ko nang naisuot ni Atasha.

Naroon rin ang damit na regalo ko kay Atasha noon. And some t–shirts na nakita ko nang sout ni

Yuri dati. It was neatly hang at maayos ang pagkakahilira ng gamit sa hanger, tulad ng mga gamit

ni Yuri sa bahay. Naka–organized sa paarang madaling makita ang hinahanap.

Halos manikip ang lalamunan ko sa isiping ito ang basement na ‘yon silid ni Yuri. “Pero imposible naman, pamilya sila!” naiiling na sambit ko. Nakapasok na ako dati sa kuwarto ni Atasha noon sa second floor. It was neat at mamahalin ang lahat ng makikita sa silid nito. Even her bed cover are good kind of fabric. Pero ang kama sa maliit na higaan ay mukhang tinahi na lang para mabuo at

magkasya sa maliit na kahoy kama.

“Ano bang mayroon dito?”

“Sir?”

“Ah wala,” sagot kong napapahugot ng malalim na paghinga. Saka mabilis na kong lumabas. Kung kuwarto nga ni Yuri iyon, sino ba ang totoong mapang–api sa pagitan nila ni Atasha. Kung hindi anak ng mga ito si Atasha, maatim ba nilang matulog sa ganung silid ang totoong anak nila?

OC

15

TH

O

33: What Am I to you?-2

+25 Points

“Buwisit!” Mabilis na akong nakalabas sa gate at sumakay sa kotse ko. Napahigpit ang hawak ko sa manibela dala nang nag–uunahang tanong sa utak ko.

Kahit ang katulong ko sa mansion mas komportable pa kaysa sa silid na iyon. Paano masasabing isang kuwarto ang basement na ginawang tambakan. “Lintek! What the hell is going on here?” sa inis ko ay napalo ko pa ang manibela nang kotse ko.

“KAIN KA NA,” dinig kong aluk sa akin ni Martin mula sa likuran ko. Nagulat ako kanina nang dumating ito, nandito ako ngayon sa bahay bakasyonan ng pamilya ni Clarence. Almost a week na rin, at iyon rin ang bilang ng araw na panatag ang puso ko.

Nagpapahangin ako sa balcony habang nakatingin sa magandang tanawin sa harapan ko.

Ang malawak na parang na puno nang mga puti at dilaw na maliliit na daisies na sumasabay/sa

ang kapanatagan ng puso

bawat pag–ihip ng preskong hangin. Nagawa kong pumikit at damhi aisies na sumasabay/sa

1. ko. Palapit na ang paglubog nang araw kaya inaabangan ko ‘yon. Hindi ko

alam kung bakit, pero sa

VERIFYCAPTCHA_LABELVerify