291 Hancy koment
Chem
201: Having the Moment-1
201: Having the Moment
“KUNG GANUN, hindi nagsisinungalin si Tito, Mom?” marahas na napalunok si Wendel matapos kausapin ang kanyang ina. Para kumpirmahin dito ang lahat.
“Sinabi ko na sa’yo noon pa, anak. Pero ayaw mo lang akong pakingan kasi naniwala ka sa mga sinabi ng
ama mo at ni Romulo. Kaya bakit mo ba naisip na agawin ang kompanya kay Zade, ha?” bakas ang lungkot
at hiya sa mata nang kanyang ina.
“Hindi ko naman—”
“Ganun na rin ‘yon. Makinig ka Wendel, may karamdaman si Zade ngayon. At nalulungkot ang Tito at Tita mo dahil doon. At si Zade, dapat mo siyang kaawaan at suportahan dahil ganun rin ang ginawa niya nang
mga panahong halos masaid na tayo.”
“Iyong kotse na unang regalo ko sa’yo noon, hindi totoong galing sa pera ko ‘yon. Si Zade ang bumili ng kotse para sa’yo. Pero dahil ayaw niyang isipin mong kinaawaan ka niya. Naki-usap siyang itago ko na lang ‘yon. At alam rin ‘yon nang walang kuwentang ama mo, kaya nga hindi ka niya pinilit na ipagbili ang kotse
mo.”
“Mom naman bakit— tang ina na eh— Aray!” daing nito nang hampasin niya nang ina.
“Huwag mo akong murahin, animal ka.” Singhal ni Wilhimina sa anak.
“Hindi naman ho— nabubuwisit lang akong— bakit ba ganito tayo?” Pikang hysteria niya sa ina.
“Tumigil ka, hindi ka na bata? Nagkamali ka kaya humingi ka nang tawad. Si Zade, kailangan niyang maramdamang hindi siya nag-iisa. Lalo’t kailangan niyang maoperahan,” bakas ang lungkot sa mukha nito. “Mabuting tao si Zade para dumanas nang ganito. Kaya maging mabuti ka rin sa kanya.”
“Ano ba Mom, ako ang anak mo, bakit ka ba— aray anu ba!” inis na maktol ni Wendel nang muli na caman siyang hampasin sa braso nang ina.
“Noon pa man, masuwerte ka na, dahil hindi ka nagkaroon nang sakit tulad niya. Nasa lahi natin yan kaya maging handa ka para sa magiging anak mo. Dahil hindi malabong magkaroon rin—*
“Huwag n’yo ngang sabihin n’yan, Mom. Wala pa nga akong asawa e,” inis na singhal ni Wendel sa ina. At walang paalam na tumalikod.
“Punyeta naman oh,” gigil na sambit ni Wendel nang makarating siya sa garahe nang bahay niya. Naroon pa rin kasi ang kotse na sinasabi nang kanyang ina. Talagang iningatan niya ‘yon. Dahil iyon ang unang luxury car niya. At buong akala niya galing nga sa kanyang ina ‘yon bilang regalo.
Ipinagyabang pa niya ‘yon sa party dahil hindi gumagamit nang luxury car si Zade. Madalas Adventure at Montero ang kotse nito o kaya sedan. Maganda naman ‘yon pero bilang binata dapat makaranas man lang na magdrive ng sports car. Malaking achievement na ‘yon para sa kanya.
налод Мсте
So anong gusto mo, magpasalamat ako sa’yo.” pikang turan ni Wendel na mahinang hinampas ang pinakamamahal niyang kotse. “Damn it!”
Clam
“ANONG mayroon?” takang tanong ko hang dalhin ako ni Zade sa balcony. Naroon pala ang dinner namin.
“Kailangan bang may dahilan para i-date ko ang asawa ko. Sabi ko sa’yo, gagawin natin ang mga bagay na magpapasaya sa atin. Para walang masayang na oras.”
“Zade, ayaw ko nang ganyan ka, para mo namang sinasabi na—”
“Hindi sa mamatay ako sa operating table, naniniwala akong hindi papayagan nang Diyos na iwan kita na
hindi man lang ako nakakabawi nang husto sa’yo. Iyan ang ipinagdarasal ko lagi ngayon. Pero hindi
masamang maging handa tayo. Dahil ayaw ko ring mamatay na may pagsisisi dahil hindi man lang ako
nakabawi sa tatlong taong nasayang ko noon, bilang asawa mo,” naroon ang lungkot sa mga mata nito
kahit nakangiti naman si Zade.
Napalunok na lang tuloy ako dala nang takot na umalipin na naman sa puso ko. Kaya hinarap ko si Zade at
niyakap ito. Nauunawaan ko naman ang nais nito.
Però hindi pa ako handa para sa ganung pagkakataon. Kaya kahit ako wala na ata akong ibang dasal sa
gabi kundi ang hayaan ng Diyos na mamuhay pa kami ni Zade nang mas matagal bilang mag-asawa.
“Yuri, umiiyak ka ba?” tanong nito kaya napatitig ako dito.
“Hindi mo ba nakikita ang mukha ko?” panic na tanong ko.
“Nakikita kita, pero kasi sabi nang doktor, baka mali na ang mga nakikita ko sa totoong ekspresyon mo,”
bakas ang pait sa mukha nitong hinaplos pa ang pisngi kaya pilit akong ngumiti kahit mabigat naman ang
pakiramdam ko.
Comments
LUCK DRAW >
Vote
260
201: Having the Moment-2
Ayaw ko kasing nag-iisip si Zade nang ibang posibilidad maliban sa gagaling pa rin ito.
“Ayos lang sa akin na tuluyan nang maging face blind. Basta maging ligtas ang operasyon ko. Minsan naiisip ko na sana, bukas na ako o-operahan para pagising ko makita na ulit kita. Kasi hindi na puwedi ma-postponed pa ang kasal natin.”
“Zade hindi mangyayari ‘yon. Dahil alam kong tutuparin mo ang pangako mo. I deserve a proper wedd right?” ani kong pilit pinasigla ang tinig ko.
“Of course, wifey.”
“And I deserve to be treated well too. And so far you had been ignoring me, Zade Larzon,” lakas loob k saad saka ko pinaglandas ang isang kamay sa matipunong dibdib ni Zade.
“Yuri, don’t— we.” Napapikit ito dahil sa ginagawa ko. I played my finger on his chest. At sinadya ko par
laruin ang bahagi ng n*pples nito.
“Tinuruan mo akong manabik at mangailangan nang pagmahahal mo, pero it’s been a while since we hi this moment together.”
“Diba sabi ko reward ko sa sarili ko ang bagay na ‘yon.” anitong nakakunot ang noon.
“I was thinking about that too, kaya lang naisip ko sabi mo kailangan mo laging full-charge. Hindi ka pa | nalolow—-ayyy–” tili ko nang bigla akong pangkuin ni Zade pabalik nang silid namin.
“How could you torture me like that wife, alam mo namang nagpipigil lang ako para sa reward ko diba.” anito nang maihiga na ako sa kama.
“Pero bakit, nakikita mo ako, kaya walang dahilan para hindi mo gustuhin na iparamdam sa akin ang
pagmamahal mo Zade, and I miss you touching me,” hindi ko mapigilang mapakagat labi sa mga sinasab
“Alam mong
hindi ko kaya ang withdrawal, Yuri. I might–ayaw kong mabuntis ka na nasa ganito akong…
“Hindi ako fertile ngayon kaya ayos lang, hindi naman kita aakitin kong alam ko eh. Besides —hmm, hind ko na natapos ang sasabihin ko nang walang babalang siilin ni Zade nang halik ang labi ko.
Kaya kusa na rin akong yumapos ditu. At buong kasabikang tinugon ang pag-angkin nito sa aking labi. Habang dama ko ang mabilis na pintig nang aking puso.
Yes. I felt excited. Kaya’t kusa kong inangat ang mga kamay ko at pinagapang sa ilalim ng damit ni Zade. \ At dinama ang mainit nitong balat, pati na ang bawat matitigas nitong abs sa tiyan.
“Yuri, hindi pa tayo nagdi-dinner,” pausang sambit nito sa punong tainga ko bago kinagat ‘yon sa nakakakiliting paraan.
“Hmm..” usal kong di ko mapigilang mapangiti. “Busog pa naman ako, ikaw? Gutom ka na ba?”
00, gutom na gutom, pausang sagot nito na alam ko namang hindi ang gutom sa pagkain ang nais n sabihin. Kaya hindi na ako nagdalawang isip nakalasin ang belt nito. Sabay hila sa zipper ng shorts ni pababa. “Touch me, Yuri para malaman mo kung gaano ako kagutom,” muling usal nito habang marah pinaglalandas ang tabi sa balat ng mukha ko.
Hindi ko naman binigo si Zade, at muntik pa akong mapasinghap nang mararndaman kong matigas at nagwawala nitong kahabaan sa ilalim ng boxer nito.
“You wench,” kagat labing sambit nito sa tila nahihirapang tinig. Hindi ko naman kailangang hulaan na nagawa kong gisingin kaagad ang pagnanasa sa katawan ni Zade. Kaya walang alinlangan kong hinila pababa ang shorts at boxer nito. “You should take responsibility for your action, wife,” anitong napalun nang pakawalan ako para hubarin ang damit nito.
Sa isang iglap nasa harap ko ang magandang hubad na katawan nang asawa ko. Hinila ko ang kamay r Zade para mapalapit ito sa akin. Saka ko ikinawit ang mga kamay ko sa batok nito para hilahin ito pahi sa malaking kama namin. Saka ko ito itinulak pahiga. At walang pagdadalawang isip na pumatong ako
ibabaw ni Zade. Naupo ako sa kandungan nito.
Saka maingat kong kinalas ang butones nang blouse ko. At kita kong excitement sa mga mata ni Zade
bawat pagkalas nang butones ko.
“Ako ang dapat tumangap nang reward mula sa’yo pagmagaling ka na, for now. I’ll make sure na ma-fully-charged ka para may lakas ka sa darating na operasyon mo. Kapag nabigo ka, mabibigo mo an
VERIFYCAPTCHA_LABEL
Comments
The readers' comments on the novel: Misery of His Unlove Wife (Zade and Yuri)