Misery of His Unlove Wife (Zade and Yuri) novel Chapter 250

133. Guilty-1

133: Guilty

Claim

“GUSTO ko lang matulog…”Iyon ang naging sagot sa akin ni Yuri. Na isinandal na ang ulo sa balikat ko. “Dan bilisan mo na.” utos ko dito dahil hindi ko maiwasang makadama nang guilt sa nakikitang hirap ni Yuri na pigilin ang sariling makatulog.

“Ba…bakit ganito ang antok ko?” reklamo pa nito sa mahinang boses, Nag-alala akong baka sobra kong napagod ang asawa ko dahil sa kalibugan ko.

“I knew it!” mahinang saad nito.

“Knew what?” usisa ko pero kalmado na si Yuri at mukhang nakatulog na ito.

“Mabuti na lang pala nasa area tayo.” panic kong saad. Paano na lang kung nagtaxi si Yuri sa lagay nito. The idea makes my head hurt. “Bakit kasi hindi na lang siya nagpapahatid?” inis kong saad na ikinasulyap ni Dan sa rearview mirror.

“Umuwi na naman kasi si Ivan Sir.”

“Ano ba kasing pinaggagawa nang lalaking ‘yon ha?”

“Hindi ko ho alam, single naman ‘yon. Pero parang sobra naman hong antok ni Ma’am Yuri. Kahit magdamag ka pang hindi matulog, hindi basta-basta makakatulog ng ganyan ang isang tao.” puna nito.

Muli na naman akong inataki nang guilt. Kaya pagdating namin sa bahay, binuhat ko na lang ito patungo sa silid namin. Hinayaan ko na lang magpahinga si Yuri saka ako bumaba.

Sinadya ko pa namang umuwi nang maaga para pagurin ulit ito. Pero baka nasobrahan ko naman na ang asawa ko. “Walanghiya ka talaga Zade Larzon,” sermon ko sa sarili ko. Nagpasya akong asikasuhin na lang ang mga anak kong abala sa paglalaro sa playpen nito. Nagbabantay naman sa mga ito sina Rita at

Jennie.

“Pahinga na muna kayo, ako na munang bahala sa mga bata,” utos ko sa mga ito na kaagad na ring nagsitungo sa kusina.

“Play tayo mga anak,” agaw pansin ko sa mga batang abala sa mga laruan nito. At kita ko ang masayang

ngiti sa mga anak ko. Si Zayu tumayo paa naglakad palapit sa akin. Para magpakaraga. Pero si baby Zen

ngumiti lang na naglalaro ng mga magnetic blocks nito.

“Mummy?” inosenting tinitigan ako ni Zayu.

“Mommy’s tired, princess. Natutulog siya sa room, kaya si Daddy muna ang magbabantay sa n’yo ngayon.”

NAGISING AKONG nanankit ang ulo ko pati na ang katawan ko. Kaya hinilot ko ang sintido ko saka ako

napatingin sa pamilyar na hitsura ng kuwarto.

Ang natatandaan ko ay nasa bahay ako nila Dad. Pero inataki ako nang sobrang antok. Maganda naman

3133 Tunty

Claim

ang pakiraindam ko pag-alis ko nang bahay ni Clarence kanina. Nahilo lang ako pagkatapos kong uminum ng juice sa bahay ni Tita Daisy. Iyon ang unang pumasok sa isipan ko.

Dahil sigurado akong may narinig akong kausap nito sa kusina. Pero nag-alangan rin ako.

“Gising ka na,” relieve ang mababakas sa tinig ni Zade na napatakbo palapit sa akin. “May masakit ba sa’yo, tell me?” tarantang hinawakan nito ang balikat ko. “I’m sorry…” matamlay nitong saad na ipinagtaka ko.

“Para saan?” Kunot noong tanong ko kay Zade,

“Masyado akong naging makasarili, at sarili ko lang ang iniisip ko, hindi ko man lang inalalang baka

masyado ka nang napapagod sa mga ginagawa ko—”

“Zade ano bang sinasabi mo?” Hindi ko mapigilang mapangiti sa mga sinabi nito. “Okay lang ako, at—-” saglit ako nag-isip. “Kailangan ko lang siguro nang pahinga.” ani ko. Mabuti na rin para magkontrol naman

ito sa kalibugan nito paminsan-minsan.

“Dapat kasi hindi ka umaalis ng bahay nang masama ang pakiramdam mo. Saka bakit ba hindi ka na lang magpadrive kay Ivan?” usig nitong ikina-iwas ko nang tingin. Minabuti kong huwag nang magpahatid kay Ivan dahil baka makarating kay Zade ang plano ko.

Ayos lang ako–”

“No,” sansala nito. “From now on hindi ka na aalis ng bahay nang walang driver. At ayaw kong

magkukumute ka pa, we have three cars here, ang iba hindi na nga nagagamit.”

VERIFYCAPTCHA_LABELVerify